In 1994 hebben de oprichters van de Nederlandse Bond van Bemiddelings- en Uitzendondernemingen statutair vastgelegd dat de NBBU [ link ] zich sterk zou maken voor de tot standkoming van een keurmerk voor de uitzendbranche. De NBBU vreesde, dat zich na de afschaffing van het wettelijk vergunningenregime voor uitzendbureaus nieuwe misstanden zouden voordoen bij de bemiddeling van tijdelijk personeel. De Stichting FlexKeur is opgericht in mei 1998 en is belast met het verlenen van licenties aan uitzendbureaus, die voldoen aan eisen die vergelijkbaar zijn met de vroegere vergunningseisen. Eisen die overigens zelfs verder gaan, zoals de vakbekwaamheidseisen die worden gesteld aan intercedenten en aan bedrijfsleiders.

Aan de vaststelling van de in de erkenningsregeling opgenomen normering is een heel traject voorafgegaan. In 1995 heeft het Economisch Instituut voor het Midden- en Kleinbedrijf (EIM) [ link ] te Zoetermeer - in opdracht van Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU) [ link ], de NBBU en Uitzendbureau Start [ link ] – een onderzoek gedaan naar de wenselijkheid van een erkenningsregeling als ‘vervanging’ van het vergunningenstelsel. Dit onderzoek is uitgevoerd met financiële steun van het ministerie van Economische Zaken [ link ]. Op grond van dit onderzoek zijn de kwaliteitswensen van de markt in beeld gebracht. Op basis van deze bevindingen is de hierna opgenomen erkenningsregeling ontworpen en op 3 juni 1998 door het bestuur van de Stichting FlexKeur vastgesteld. Sindsdien is de regeling regelmatig geactualiseerd.